انتظار برگشتن کسی که ازش هیچ خبری نداری...
یا میدونی رفته و قراره نیست برگرده، اما نمیخوای باورش کنی...
یه نوع جنون خاموشه،یه شکل از مرگ تدریجی قسمتی از توعه.
با فکر برگشتنش میخندی
با فکر برنگشتنش گریه میکنی
با فکر دلیل رفتنش ساعت ها سکوت میکنی
با فکر نکردن بهش عذاب وجدان میگیری
برای اکثر مردم حس غریب و غیر قابل درکیه
ولی توصیفش برای کسی که منتظره همینقدر آسونه،در حد هشت خط.
برچسب:
نویسنده: مهراد توکلی